Αυτή την εποχή στην καρδιά του φθινοπώρου που στο σπίτι υπάρχει πάντα γλυκό σταφύλι και μουστοκούλουρα δε θα μπορούσα να μην κάνω αυτό το γιαουρτένιο τσίζκεϊκ!
Μουστοκούλουρο ακούω και η μνήμη μου τρέχει στα παιδικά μου χρόνια...Αρχές φθινοπώρου,το πετιμέζι έτοιμο και που αλλού να το χρησιμοποιήσει η μητέρα; Παρά απ'το να μας φτιάξει νόστιμα μαλακά μουστοκούλουρα!
Είναι ένας εξαιρετικός μεζές που μπορεί να συντηρηθεί πολύ καιρό και να συνοδεύσει τέλεια ένα τραπέζι με τσίπουρο και καλούς φίλους στην καρδιά του χειμώνα!!!
Σας προσκαλώ να κοπιάσετε στον sofra μου! Σε αυτό το μικρό, χαμηλό, στρογγυλό τραπεζάκι που συμβόλιζε και συμβολίζει ακόμα για μας ένα σημείο συνάντησης, γεύσης, αγάπης, παράδοσης.
