Σας καλωσορίζω στο blog μου με ένα απλό αλλά πολύ γευστικό πιάτο. Τη μανιάτικη σαλάτα. Έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στις σαλάτες γιατί οι περισσότερες είναι θέμα αγνών και εποχικών υλικών, αν η πρώτη ύλη είναι καλή τότε σίγουρα το πιάτο σου θα είναι μυρωδάτο και γευστικό.
Ένα φύλλο που στα χέρια ενός μάγειρα θα δώσει έναν καταπληκτικό μεζέ που θα το συνοδεύσει. Ένα λοιπόν αμπελόφυλλο, λίγο ρύζι και πολλά φρέσκα μυρωδικά αρκούν για να δημιουργηθεί ένα ντολμαδάκι που μπορεί να φαγωθεί ζεστό ή κρύο όλες τις ώρες...
Τσουχτή γιατί οι Μανιάτες τα 'τσούζουν' τα μακαρόνια που σημαίνει ότι τα καβουρδίζουν με βούτυρο και μυζήθρα.... Και μην σκεφτείτε πω πω βούτυρο... παχαίνει γιατί αυτό το φαγάκι ήταν το φαγάκι των φτωχών τότε και μόνο δύναμη έδινε, αν σκεφτεί κανείς πως απ'τα αυγά είχαν και πρωτεΐνη!
Σας προσκαλώ να κοπιάσετε στον sofra μου! Σε αυτό το μικρό, χαμηλό, στρογγυλό τραπεζάκι που συμβόλιζε και συμβολίζει ακόμα για μας ένα σημείο συνάντησης, γεύσης, αγάπης, παράδοσης.
